Pir Sultan Abdal

22 Temmuz 2009 Çarşamba Yorumunu Paylaş

Alem çiçek olsa arı ben olsam
Dost elinden tatlı bal bulamadım
Başım alıp hangi yere gideyim
Gittiğim yerde buldu dert beni
Oturup benimle ibadet kıldı
Yalan söyledi de yüzüme güldü
Yalın kılıç olup üstüme geldi
Çaldı bölük bölük böldü dert beni
Cehennem dediğin, dal odun yoktur. Herkes ateşin kendin götürür.
Hiç ellerin taşı bana değmez, ille dostun gülü yaralar beni.
Nasıl yar diyeyim ben böyle yare
Mecnun edip çöle saldıktan sonra
Alemin bağına bülbüller konmuş
Nidem benim gülüm solduktan sonra

0 yorum »